Ο φυγάς υπό το σεληνόφως

Πουλιάμ’,

Σας γράφω από το μακρινό Κονγκό. Εδώ πέρα δεν υπάρχει ούτε ίντερνετ, ούτε τίποτα. Αυτό το μήνυμα που διαβάζετε τώρα το υπαγόρευσα από ένα δορυφορικό τηλέφωνο στον φίλο μου τον Κωστάκη από τον δεύτερο, και τον παρακάλεσα να το αναρτήσει.

Εδώ πέρα με έσπρωξε η πουτάνα η κενωνία. Δυστυχώς δεν μπορώ να σας πω τον λόγο για τον οποίο ήρθα εδώ. Απλά στην Ελλάδα δεν με συμπαθούσαν πολλοί.

Δεν ξέρω πόσο καιρό θα μείνω εδώ. Θα εξαρτηθεί από το εάν και πότε θα ηρεμήσει η κατάσταση.

Θέλω να σας ευχαριστήσω για τα καλά σας λόγια και για την υποστήριξή σας τόσο καιρό. Το ιστολόγιο θα είναι εδώ, σαν ένα μενίρ, το οποίο θα υπενθυμίζει την ύπαρξή μου στον μάταιο τούτο κόσμο. Όποτε έχω ευκαιρία θα επικοινωνώ μαζί σας και θα σας επισκέπτομαι να σας λέω ένα γεια.

Λυπάμαι που σας αφήνω, αλλά η ζωή καμιά φορά φέρνει τα πράματα έτσι όπως δεν τα περιμένεις.

Αριβεντέρλα φίλοι μου.

Με πολύ αγάπη,
Domino