Ο Μπινές, επεισόδιο 1, «Η αγάπη από την Ανδαλουσία»

-Θα πάρετε κάτι μεθιέ;

Τα γαλλικά της με την ισπανική προφορά μου τράβηξαν την προσοχή. Σήκωσα τα μάτια από την Λε Φιγκαρό και κοίταξα στο διπλανό τραπέζι. Εκεί,στεκόταν όρθια η σερβιτόρα, με τον δίσκο της κάτω από την μασχάλη της.

Για να είναι τόσο άνετη, πρέπει να φοράει Νιβέα φορ γουίμεν SSE (σούπερ σπέσιαλ εντίσιον) σκέφτηκα.

Το ζευγαράκι παρήγγειλε έναν εσπρέσσο. Με ένα καλαμάκι.

Τι ρομαντικό…Αχ, πόσο καιρό έχω να μοιραστώ και εγώ έναν εσπρέσσο με μια κοπέλα…

Καθώς η σερβιτόρα προχωρούσε προς το εσωτερικό του καταστήματος, τη θαύμαζα. Ήταν το πιο αξιαγάπητο πλάσμα που είχα δει ποτέ μου. Βυζάρες, κωλάρα, κουκλίτσα ζωγραφιστή.

Ξαναέριξα το βλέμμα μου στη Φιγκαρό. Αλλά το μυαλό μου πετούσε. Πετούσε ανάμεσα από τα ποτήρια του μπαρ και έψαχνε να βρει την Ανδαλουσιανή μου αγάπη. Μας φανταζόμουνα γυμνούς, να τρέχουμε στις όχθες του Βόλγα, εκεί που έγινα άντρας από την Μαρία Μετακίτρινα Ποιοναγαπάσκα Λύτερα, την ιερόδουλη από την Σάντα Μπάρμπαρα,τη γύφτισσα, που είχε έρθει πριν από μερικούς μήνες στο χωριό μας,το Άνω Λιανοπατητήρι, το λεγόμενο και «Μικρό Παρίσι» λόγω του πλούτου μας σε κοπρία με ανιόντα ψευδάργυρου.

Τα τρυφερά λόγια εκείνης της γυναίκας δεν θα μου βγούνε ποτέ από το μυαλό:
«Μπορεί να είσαι μικροτσούτσουνος,αλλά σε αυτόν τον κόσμο κανείς δεν πάει χαμένος.»

Και όντως,δεν πήγα χαμένος. Δούλεψα όσο πιο σκληρά μπορούσα και έγινα αυτό που πάντοτε επιθυμούσα. Ένας σωστός ζεν πρεμιέ, ένας Ροδόλφος Βαλεντίνος, ένας Γιουλ Μπρίνερ…

Τότε κατέφτασε το ραντεβού μου. Φορούσε μια καρφίτσα από σμαράγδια. Ήταν γύρω στα 77, ψηλή, ξανθιά, με πράσινα μάτια. Ναι, ήταν αλήθεια, ήταν η θεια μου η Σμαραγδούλα από το Κάτω Λιανοπατητήρι.

-Γεια σου Dominaκο μου! Τι μου κάνεις; Βλέπω ότι η φαλάκρα σου αναπτύσσεται! Πολύ χαίρομαι για σένα!

Να μην τα πολυλογώ, συζητούσα με τη θεια μου και όποτε περνούσε η σερβιτόρα τα μάτια μου πέφταν πάνω της.Για μια στιγμή νομίζω ότι με κοίταξε και αυτή.

Το ζευγαράκι από δίπλα, αφού ρούφηξε το εσπρεσσάκι του (1 ρουφηξιά το αγόρι, μία ρουφηξια η κοπελα, 1/4 το αγόρι, 1/4 η κοπέλα), έφυγε.

-Μμμμ,γνήσιο ιταλικό εσπρέσσο. Ξέρεις θεια,ο γνήσιος ιταλικός εσπρέσσο πίνεται με δυόμιση ρουφηξιές.
-Domino,άστα αυτά. Ξέρεις γιατί σε έφερα εδώ στο Γιβραλτάρ;
-Όχι,αλλά είμαι πολύ περίεργος να μάθω.
-Άκουσε με λοιπόν. Την βλέπεις αυτήν την σερβιτόρα;Πρέπει να την κάνεις να μιλήσει.
-Στο εγγυώμαι,θα μιλήσει.
-Το ξέρω,γι’αυτό ήρθα σε εσένα.
-Πες μου τι ακριβώς έχει γίνει.
-Πριν 4 μήνες, το βλήμα ο Κάρλοβιτς της Αντικατασκοπείας κοιμήθηκε με αυτό εδώ το τσουλί.
-Ε όχι και τσουλί η Ανδαλουσιανή μου αγάπη.
-Σκάσε ηλίθιε. Που λες, η τύπισσα τον έβαλε κάτω και του έκανε κάτι κόλπα που ο Κάρλοβιτς ούτε τα είχε φανταστεί. Όμως,για να συνεχίζει,κάθε 3 λεπτά των ρωτούσε και το όνομα ενός από τους κατασκόπους μας. Οπότε αυτός μας πρόδωσε όλους. Εκτός από εμένα και από εσένα.
-Πού το ξέρεις αυτό;
-Ο ηλίθιος ο Κάρλοβιτς έχει βίτσιο να καταγράφει όλες τις σεξουαλικές του επαφές. Και εγώ το βίτσιο να την στήνω απέξω και σα νέος Ευαγγελάτοβιτς να παίρνω μάτι, οπότε τα άκουσα όλα.
-Και γιατί δεν την σκότωσες αφού ήσουν εκεί;
-Εγώ δεν έχω License to Kill…
Θυμάμαι τότε που έβγαλα το δίπλωμα. Ήταν πολύ ζόρικο. Οπισθογωνίες,παρκαρίσματα και ένα κάρο άλλες μαλακίες.
-Εντάξει,κατάλαβα. Θέλεις να την κάνω να μη μιλήσει πουθενά και να σωπάσει για πάντα μια και καλή να πει τον δεσπότη Παναγιώτη τον Οβελίξ λιγνό κ.ο.κ.
-Ναι.
-Εντάξει,κλείσαμε. Μια βαλίτσα με αμαρκάριστα χαρτονομίσματα του ενός δολλαρίου στην Θεμιστοκλέους 7, κάθετη στην Oxford Street.
-Θα είναι εκεί στις 18.00.

Η Σμαραγδούλα έφυγε. Και εγώ έπρεπε να σκοτώσω την αγάπη μου με τον τρόπο που ήξερα καλύτερα. Με γλυκό, γλυκό έρωτα…

Όταν ξαναπέρασε η σερβιτόρα από δίπλα μου, της έπιασα το χέρι.
-Πες μου το όνομα σου και δεν θα χάσεις…
-Βρε θάλτα και γαμήσου,μπινέ,ε μπινέ…(Καλτσόβρακος αντίσιον)

Advertisements

3 responses to “Ο Μπινές, επεισόδιο 1, «Η αγάπη από την Ανδαλουσία»

  1. «Βρε Θάλτα και γαμήσου,μπινέ,ε μπινέ» λογικά θα είπε η σερβιτόρα
    αλλά το γαμημένο το πληκτολόγιο σε πρόδοσε άρχοντα μου!

    Δε σε λυσμόνησαμε ποτέ, ούτε εγώ,
    ούτε ο ψήστης του κεμπαμπτζίδικου.

    😉

  2. Να’σαι καλά αρχηγέ!!!Με τιμά που με θυμάστε!

    Γαμάτη η παρατήρηση,απορώ πως δεν το σκέφτηκα!

    Αλλά αν είσαι μικροτσούτσουνος έχεις και μικρό μυαλό!

  3. apo ti einai auth h istoria?exei plaka. mou aresan poly oi atakes kai oi perigrafes gegonotwn poy dinoyn pikantikh geysh. sto telos ligo exase to endiaferon alla genika poly kalo. sthlte mou leptomeries sxetika giati prepei na exw xasei episodeia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s