Το όνειρο ενός ξελιγωμένου

Ξύπνησα λέει στο σπίτι της Melina Kanakaredes απο το CSI. Εκείνη έλειπε.
«Θα είναι στη δουλειά το μωρό μου», σκέφτηκα.

(Καταλαβαίνετε τώρα βάθος ε; Ονειρεύομαι, σκέφτομαι εντός ονείρου, σχολιάζω εκτός, ένας χαμός, ένας πραγματικός οργασμός σκέψης…Βασικά ονείρωξης,αφού κοιμόμουν.)

Όχι ρε πούστη, χάθηκε να ξυπνήσω στο «Νόμος και Τάξη», στο σπίτι της εισαγγελέως, κόλαση η Άλεξ.

Πηγαίνω στο μπάνιο. βολεύομαι και αρπάζω τους 4 Τροχούς από δίπλα. Αφού κοίταξα καλά το Nissan 350Ζ για καμιά ώρα, αποφάσισα να ξυριστώ. Πηγαίνω στον καθρέφτη και αρπάζω την Gillette Mach Turbo XXL με 17 λεπίδες. Πάλι είχαν τελειώσει η μπαταρίες, και χρησιμοποίησα αυτές που έχει η Melina στον δονητή της.

Όχι ρε πούστη, πού είναι το σκουλαρίκι μου;

Αφού τελείωσα, ανοίγω την ντουλάπα και βάζω ένα κασμίρι. Τσιμπαώ τα κλειδιά μου και κατεβαίνω στην πυλωτή. Πατάω τον συναγερμό, και αρχίζει να κάνει μπιπ μπιπ μια ΒΜW 316 με τάσια.

Μαλάκα νεόπλουτε, κωλογιάπη του κερατά, νεοέλληνα παπάρα, μόλις έπιασες λεφτά τα έκανες μια μαλακία και μισή, όπως όλοι άλλωστε.

Μπαίνω μέσα και ξεκινάω. Βγαίνω στην εθνική ( εδώ είναι Σαλόνικα, βγαίνεις μπαμ μπαμ) και από μια αερογέφυρα κρεμόταν ένα πανώ με τους στίχους «Θέλω να σε αγκίζω, να σε αγαπάω, να σε νοιάζομαι.

Το «αγκίζω» μάλλον βγαίνει από το αγκάθι.

Φτάνω στη δουλειά. Ένα τεράστιο επιβλητικό κτίριο.
Μοιάζει με πολυεθνική.
Σαν τις πολυεθνικές που θέλουν να μου κλείσουν το ζωοτροφάδικο. Όμως εγώ δεν μασάω, γιατί είμαι της γερακίνας γιος, έχω αρχίδια από μπετόν αρμέ και σε λίγο θα με φωνάζετε όλοι σας μπαμπά. Ζώα.

Μπαίνω μέσα. Ο πορτιέρης, που το βράδυ δουλεύει στο «Χαλαζίας Live», με χαιρετά με το μικρό μου όνομα. Τον χαιρετώ και εγώ.

Πάω να πάρω το ασανσέρι. Κοιτάζω ψηλά. Στις σκάλες ανέβαινε μία τύπισσα με μίνι. Και ζαρτιέρες.

Αφήνω τη σειρά μου στο ασανσέρ και αρχίζω να τρέχω πίσω της.

«Ταπ,τουπ,ταπ,τουπ…» (είναι τα κωλομέρια που κουνιούνται).
Μπαίνει σε ένα γραφείο που γράφει «PR».

Εγώ αναγκαστικά συνεχίζω και προχωράω. Μπαίνω σε ένα γραφείο που γράφει «Λογιστάκος».
Ώστε ναι, είμαι ο πανίσχυρος λογιστής αυτής της πολυεθνικής, που κρύβεται πίσω από αυτήν την ταμπέλα για λόγους ασφαλείας. Ναι, έχω πολλούς εχθρούς και αναγκάζομαι να παίρνω μέτρα προφύλαξης.

Κάθομαι στο γραφείο και σκεφτόμουν την τύπισσα. Το «ταπ τουπ» είχε χαραχτεί στο μυαλό μου.

Ντριν,ντριν.

«Έλα Domino, πάρε ρε ένα τηλέφωνο στο υποκατάστημα της Λάρισας.»

Και τότε σκέφτηκα την καριόλα από την Λάρισα που γνώρισα στο καρναβάλι της Ξάνθης. Με τάραξε στο κλάσιμο. Αν το διαβάζεις πάρε με τηλέφωνο. Αν όχι είσαι καριόλα.

Για να χαλαρώσω ανοίγω την τηλεόραση και βάζω Μαμαλάκη. Σύμφωνα με τον χοντρούλη, ο χειρότερος εφιάλτης μιας πάπιας είναι να την μαγειρέψουν.

Και εγώ αν είχα μπροστά μου τον Μαμαλάκη αυτός θα ήταν ο χειρότερος φόβος μου.

Αποφάσισα να κλείσω την τηλεόραση και να αρχίζω να σκέφτομαι την δουλειά μου.Τι χρώμα βρακί να φορούσε η ταπ τουπ κτλ.

Ε και μετά έγινε ένας σεισμός και μας γάμησε.

Καληνύχτα σας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s