Στάνταρ

Το μεσημέρι έβαλα την ταμπελίτσα και ανέβηκα στο σπίτι για να φάω. Ανοίγω ΝΕΤ. Τροχαία ατυχήματα.
«Ρε γαμώτο, αυτό είναι κοντά στο χωριό μας.»
Ανοίγω την ένταση.
Προλαβαίνω να δω ένα σμπαραλιασμένο Πεζό 206, ασημί.
«Λες να είναι κανένας δικός μας; Μπα…..»

Κατεβαίνω ξανά κάτω μετά από ένα μισάωρο, βγάζω την ταμπελίτσα,ανοίγω την πόρτα.

Χτυπάει τηλέφωνο.

«Ο Αντώνης μάλλον τράκαρε.»

Το μυαλό θολώνει. Ο Αντώνης που έλεγε ότι θα πάει να κοιμηθεί στη θάλασσα, η κοπελίτσα εκεί, το δρομολόγιο, το ασημί αυτοκίνητο.

Το σουβενίρ του από το τελευταίο μου ταξίδι είναι ακόμη στο ράφι μου, περιμένει να βρεθούμε για μπύρες και να τα πούμε.

Ρε Αντώνη, έχει γυναίκες εκεί πάνω.
Στάνταρ σε λέω.
Στάνταρ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s