Αμμούδα σε λέω

Φέτο, έκανα παπάρια διακοπές. Επίσης, παπάρια μύρισα τη θάλασσα. Ούτε σεξ ον δε μπιτς έκανα. Δηλαδής παπάρια σεξ ον δε μπιτς.

Το μυαλό του ανθρώπου όμως είναι περίεργο. Και το δικό μου ειδικά, που είναι στην ουσία μαρμελάδα και το κρανίο γύρω γύρω παίζει τον ρόλο του βάζου, είναι ακόμη πιο περίεργο. Άρχισε να μου παίζει άσχημα παιχνίδια, που μετά από μια σύντομη σύσκεψη με τον άλλο μου εαυτό, τον Θανασάκη, αποφάσισα ότι ήταν διαμαρτυρία για την έλλειψη διακοπών και για το ότι συνεχής μου έγνοια είναι η δουλειά.

Και ποιος ήταν αυτός ο τρόπος; Όνειρα. Πολλά όνειρα, απανωτά, σε ρυθμούς πολυβόλου, τρομακτικά, από αυτά που βλέπουν τα παιδάκια, με μπαμπούλες, τέρατα και γυμνόστηθες.
Το ένα, το οποίο ήταν το πιο τρομακτικό και συνάμα κλαψομούνικο, πήγαινε κάπως έτσι :

Ήμανε στο Πεζό και οδηγούσα. Οδηγούσα ώρες ατελείωτες. Ήμουν μόνος. Ή μήπως ήμανε μόνος; Κοιτούσα μια το ρολόι, μια τον δρόμο και το στερεοφωνικό έπαιζε συνέχεια το ίδιο τραγούδι, χωρίς να κάνει όμως λούπες. Έντρομος παρατήρησα ότι η ώρα δεν άλλαζε, το τοπίο στον δρόμο δεν άλλαζε και ο χιλιομετρητής του κάρου μου έμενε σταθερός, δηλαδή δεν άλλαζε. Μα δεν άλλαζε σε λέω.

Άρχισα να ουρλιάζω. Δυνατά, από τα βάθη της ψυχής μου, δονήθηκε κάθε κύτταρό μου.
Τότε ακούστηκε ένα ΜΠΑΜ. Ο ουρανός έγινε γκρίζος και ο ουρανός του μηχανακίου στράβωσε. Όταν λέμε στράβωσε έγινε για πέταμα.
Ακτίνες λέιζερ αρχίζουν να κόβουν τον ουρανό. Και ΤΣΟΥΠ, πηδάνε μέσα κίτρινα πραματάκια, με μεγάλα αυτιά και τεράστιες μπυροκοιλιές. Αυτό το συμπέρανα από τα πράσινα αλουμινένια κουτάκια που κρατούσαν και γράφανε «Χάινεκουν» (δεν κάνω διαφήμιση). Ρε πούστη, αυτές οι πολυεθνικές είναι παντού.

Αφού αυτά τα πλασματάκια με περικύκλωσαν, άρχισαν να μου μιλάνε σε μια γλώσσα ακαταλαβίστικη. Ήταν πολύ περίεργη. Απόκοσμη. Τελικά ευτυχώς που πετάχτηκε ο Θανασάκης και μου είπε ότι ήταν Ολλανδικά. Και τότε μου είπανε τα εξής :

«Είμαστε οι Ιερολοχίτες από τον πλανήτη Kourkoubini. Είμαστε οι φύλακες των διακοπών στον γαλαξία τούτο. Το τραγούδι δεν τελειώνει ποτέ γιατί είναι το «Ατελείωτο Μαγικό Τραγούδι», το πρώτο δείγμα ότι ερχόμαστε. Το λέμε γιατί καταλάβαμε ότι απορείς. Για να μην τα πολυλογούμε, είμαστε κάτι σαν τις Ερινύες. Δεν πήγες διακοπές; Ε τη γάμησες. Θα το ακούς συνέχεια στην τηλεόραση, θα το διαβάζεις στα λάιφ στάιλ περιοδικά, στις εφημερίδες, στο ιντερνέτ, και ουχί ίντερνετ, στις αφίσες στον δρόμο…ΕΙΣΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ. ΜΠΟΥΥΥΥΥΥΥ. ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑΑΑΑΑ. ΜΠΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥ.»

«Και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γλυτώσω; Πώς θα επέλθει η κάθαρσις;»

«Είναι απλό. Κλείσε την τηλεόραση και διάβασε κάνα βιβλίο. Και επίσης μπορείς να μας μπουγελώσεις, βραχυκυκλώνουμε.»

Τότε, αρπάζω το μπουκάλι με το νερό που είχε πιάσει πρασινάδα από την πολυκαιρία και τα μπουγελώνω. Άρχισαν να κυλιούνται στο πάτωμα του τρένου και να κρατάνε την κοιλιά τους από τα γέλια. Την μπυροκοιλιά τους συγκεκριμένα.

«Μα πόσο ηλίθιοι είστε εσείς οι γήινοι… Όποτε κάνουμε αυτήν την πλάκα πιάνει…Χωρίς μαλακίες τώρα, επειδή είσαι ΈΛληνας και αποκλείεται να μην ανοίξεις τηλεόραση και κανένα παλιοπεριοδικό, δεν μπορείς να γλυτώσεις από εμάς.»

Είχα μείνει με το στόμα ανοικτό. Και εκεί που ήμουν έτοιμος να αρχίσω να παραπονιέμαι -αυτή τη στιγμή περνάει ο αδερφός μου από πάνω και τραγουδάει ένα πράμα που λέει θα είπες ότι θα ήσουνα πιστή αλλά είχες εραστή και κάτι τέτοιες μαλακίες. Φανταστείτε πόσο σοβαρή επιχείρηση είμαστε- ΤΣΑΚ, εξαφανίστηκαν.

Ξύπνησα καταϊδρωμένος. Αλλά όλα μπήκαν σε σειρά. Κατάλαβα από που προερχόταν αυτές οι φωνές στο κεφάλι μου. Η θεια μου η Βερυκοκούλα δεν ήταν στα αλήθεια θεια μου…Ήταν…φοβάμαι ακόμη και να το πω…Εξωγήινη…

Advertisements

3 responses to “Αμμούδα σε λέω

  1. Δες τι σκέφτεται καλοκαιριάτικα ένα μαρμελαδομυαλό…Κι εμείς δεν πήγαμε διακοπές αλλά δεν κάνουμε κι έτσι. Έχω όμως μία απορία..Τα ανθρωπάκια ήταν vlimavlima ή άσχετα? Αυτά για την ώρα.

  2. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μου χαλάς το επόμενο κείμενο, όπου θα περιγράφω τον πόλεμο μεταξύ Βλιμαβλίμα και Ατλάντων το 27.000 π.Χ…

    Μα τι άνθρωπος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s