Ο ζωγράφος της αυγής

Το μαύρο Πεζό μάζευε χιλιόμετρα στον αυτοκινητόδρομο. Η διαδρομή Τουλούζη-Παρίσι είναι αρκετά μεγάλη. Ο επιθεωρητής Λουί Παστέρ άκουγε Stone Roses στο εμπιτρί. Αυτό το έκανε μόνο όταν ήταν μόνος γιατί οι συνάδελφοί του τον έβριζαν που άκουγε πράματα του σατανά, δηλαδή των Άγγλων.

«Ευτυχώς το μετέτρεψα και καίει βιοκαύσιμα, είναι πολύ οικονομικό.»
Ως γνωστόν είναι πιο οικονομικό να καις βιοντίζελ. Η ψυχή του παιδιού που του παίρνεις το φαΐ και το καις δεν μετράει.

Έφτασε στα περίχωρα του Παρισιού. Εκεί, θα συναντούσε τον Παριζιάνο συνάδελφό του, να του δώσει πληροφορίες σχετικές με την δολοφονία ενός χάσκι που έχασκε.
Περίμενε κάτω από μια γέφυρα. Βγάζει τα Καρέλια φίλτρο από την τσέπη και τα σπίρτα. Καθώς άναβε το τσιγάρο, ακούει από μακρυά το αγαπημένο του νανούρισμα. Το έπαιζε το μουσικό κουτί που του είχε κάνει δώρο η θεία του η Βερυκοκούλα και πήγαινε κάπως έτσι :

«Έλα στο κρεβάτι/να γίνει πανικός/να ξυπνήσουμε την γειτονιά/με αναμμένο φως/…σόλο κλαρίνο…/αλλά πρόσεξε μην ξυπνήσει/από πάνω ο υδραυλικός.» Παρατηρήσατε πιστεύω την ασυνέπεια των στίχων. Η δημοτική ποίηση πολλές φορές είναι έτσι, τι να κάνουμε. Αλλά αυτό είναι που την κάνει και τόσο μαγική…Ω ναι…

Ώσπου να γυρίσει το κεφάλι να δει από που ακουγόταν αυτή η θεσπέσια μελωδία, πρόλαβε να δει μόνο τον όμορφο ποπό μιας Κάντιλακ που επιτάχυνε ιλιγγιωδώς.
Ταράχτηκε, και άναψε και δεύτερο τσιγάρο.

Σε λίγο εμφανίστηκε ο Παριζιάνος συνάδελφος. Κλασικός Σουηδός, μελαμψός και με κελεμπία. Του δίνει έναν φάκελο, του κάνει ένα νεύμα το οποίο μάλλον σήμαινε αντίο, πίνει μια γουλιά από το αλουμινένιο του κουτάκι και έρχεται το ελικόπτερο να τον πάρει. Σοκολάτα.

Ο Λουί άνοιξε τον φάκελο. Υπήρχε η φωτογραφία ενός τύπου και από κάτω η διεύθυνσή του.
Διαβάζει το όνομά του. Λουί Παστέρ. Μετά διαβάζει το όνομα του τύπου. Σάκης Κόλιαντρος.

Φτάνει στην αναγραφόμενη διεύθυνση. Ο αυτοκινητόδρομος Παρίσι-Γιοχάνεσμπουργκ, έργο ΣΔΙΤ, είχε μειώσει την απόσταση κατά δεκαεπτά ολόκληρα χιλιόμετρα, δηλαδή τρεις μέρες.

Χτυπάει το κουδούνι. Ανοίγει η πόρτα. «Άιβ μπιν εξπέκτινγκ γιου», λέει με μπάσα φωνή ο Κόλιαντρος. «Κάθισε».

Στο κομοδίνο δίπλα υπήρχαν δύο βιβλία. «Τα περιστέρια δεν πετάνε πια» και το «Μουντζουρωμένο Χώμα». Το πρώτο είναι ένα κοινωνικό δράμα και το δεύτερο οι καλύτερες συνταγές για μελιτζάνες. Με συγγραφέα τον Κόλιαντρο.

«Να από που το ήξερα αυτό το όνομα…», σκέφτεται ο Λουί.

-Κύριε Κόλιαντρε, ήρθα να σας κάνω μερικές ερωτήσεις.
-Το ξέρω, το ξέρω…
-Πότε είχατε δει τελευταία φορά το χάσκι;
-Ποιο χάσκι;
-Το δολοφονημένο σκυλί του πρέσβη που μας κακομαθαίνει.
-Δεν είσαι εδώ για το λαθρεμπόριο όπλων από την Τυνησία;
-Πού είναι η Τυνησία;

Ο Λουί του ζήτησε συγγνώμη και έφυγε. Η υπόθεση είχε εξελιχθεί σε φιάσκο.
Καθώς έμπαινε στο αυτοκίνητο, ακούει ξανά το νανούρισμα. Αυτήν την φορά αποφάσισε να ακολουθήσει την Κάντιλακ.

Εδώ πέρα κανονικά ακολουθεί μαι υπεργαμάτη περιγραφή της καταδίωξης, αλλά επειδής το μπάτζετ μας είναι περιορισμένο, την κόψαμε στο μοντάζ. Πουτάνα κενωνία.

Τρία και μισό εν δυο λεπτά αργότερα…

Ο Λουί τρέχει προς την φλεγόμενη Κάντιλακ. Τα ελικόπτερα από πάνω σημαδεύουν με τους τεράστιους προβολείς τους και οι διακόσιοι είκοσι τέσσερις ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούν όποιον τολμά να μπει στην απαγορευμένη ζώνη.

Ανοίγει την πόρτα, και βγάζει τον αναίσθητο άνδρα έξω. Τον βάζει στους ώμους του και αρχίζει να τρέχει. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα, το αυτοκίνητο ανατινάχτηκε. Τα παιδάκια ούρλιαζαν από χαρά, γιατί το θέαμα ήταν καταπληκτικό. Τύφλα να έχει το Medrano. Μιράκολο, μιράκολο.

Ακουμπά τον άνδρα στη μουσκεμένη κοπριά. Εκείνος συνέρχεται. Ψελλίζει κάποιες λέξεις. «Πίτα γύρο απ’ όλα με ουγγαρέζα…γκουχ….» Και τότε ξεψύχησε.

Ο Λουί βγάζει το τεφτέρι και σημειώνει την παραγγελία. Προσπαθεί να καταλάβει τι σημαίνει. Χρησιμοποιεί την ακολουθία Τσοκολάτσι και βγάζει το εξής κρυμμένο μήνυμα :

«Το χάσκι που έχασκε το σκότωσε η νταντά σου…»

Έμεινε κάγκελο. Αυτή η άγια γυναίκα δεν είχε πειράξει ποτέ κανέναν, ούτε μυρμήγκι, πόσο μάλλον ένα χάσκι που έχασκε.

Παίρνει το Πεζό και πηγαίνει στην Τσάινα Τάουν του Λος Άντζελες. Σκοτώνει καμιά δεκαριά Ταϊλανδέζους με τον χαρτοκόπτη του.» Μπααααάνκααααααϊ», ούρλιαζε σε έξαλλα γιαπωνέζικα.

Χτυπάει το κουδούνι.

Ανοίγει μια ηλικιωμένη γυναίκα.

Την πυροβολεί.

Φέρνει το πιστόλι του στον κρόταφό του.

Πυροβολεί.

Αλλά τρίχες μπέιμπι, το πιστόλι είχε ήδη αδειάσει…

Από τότε έγινε ο άνθρωπος-σκιά. Αυτός που τον ήξεραν ως «ο μισοαυτοκτονημένος». Με το ένα πόδι στην ζωή, με το άλλο στον θάνατο. Την μία μέρα έλεγε ανέκδοτα με τους αγγέλους και την άλλη με τον ντιτζέι στο μπαρ που έπινε τζιν σπράιτ.

Ο μόνος τρόπος για να γλυτώσει ήταν να περιμένει το Τέλος των Ημερών…

Πωπώ, σκιάχτηκα μόνος μου το βλήμα. Τα φοβάμαι κάτι τέτοια περίεργα.

Advertisements

11 responses to “Ο ζωγράφος της αυγής

  1. …κι επειδή δεν άντεχε να είναι μισονεκρός-μισοζωντανός πήρε μια μεγάλη πατάτα την έβαλε στην εξάτμηση του πεζό, μπήκε μέσα με το καλό του κουστούμι και άναψε τη μηχανή.
    Ανακατέβουμε καλά να μην κόψει…πατατοσαλάτα με μεζέ!
    κουκουρούκου μάντολες!

    καλημέρα!

  2. Mon dieu, τι άξεστος αυτός ο τέταρτος κόσμος! Ε ναι, εμείς θα καίμε το φαΐ τους, αυτοί τόσο δύσκολο είναι να πίνουν βενζίνη; Οποία αντιδραστικότης!…
    Η Τσοκολάτσι είναι μια σκέτη αποτυχία· τα δηλητηριασμένα σοκολατάκια του πρέσβη φταίνε. Το ξέρει πια και ο ίδιος ο επιθεωρητής που τα κρατάει παστεριωμένα στο δεύτερο συρτάρι (όπως μπαίνουμε στην Κάντιλακ, αριστερά) με γεύση κόλιαντρο.

  3. ΘΑ ΒΑΛΩ ΤΑ ΚΛΑΜΜΑΤΑΑΑΑΑΑ….

    ΚΑΜΑΡΙΑ ΜΟΥ, ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ!

    Σας αγαπώ πολύ Christiana και Dizzy…

  4. loipon emena epeidi de me agapas poli den tha sou pw emesws i amesws kolakeutika sxolia gia to keimeno sou.
    exw na kanw omws kapoies erwtiseis.
    1. pou sto diaolo ton skeftikes auto ton titlo???
    2. pws tha ginei na apoktisw auto to dimotiko tragoudi?? trellainomai!!
    3. mpas k ksereis se poia fagita vazoun koliantro? panta aporia to eixa….
    4. pote tha pame barotsarka?
    5. pou exei ftasei to kalampoki?
    6. pou vadizoume sti xwra xwris pasok?

    makiaaaaaa!!!!!!!!!

  5. 1. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από τον καινούριο μου έρωτα, για τον οποίο ξενυχτάω και ζωγραφίζω γυμνά πορτρέτα σαν δεύτερος Νταλί. Δικά μου πορτραίτα. Αν εξαιρέσεις τις χοντρές μου γάμπες, μοντέλο είμαι ο καριόλης.

    2. «Τα 101 καλύτερα δημοτικά τραγούδια», μαζί με το TV Μάπινγκ, τεύχος 4.098.

    3.Κόλιαντρο νομίζω βάζουν στα φασολάκια και την πάπια Πεκίνου. Ίσως και στα γιουβαρλάκια.

    4.Ακόμα δεν γύρισες από την ξενιτιά, μπαρότσαρκα μου θες…Κοιμήσου κανά δυο μέρες να πάρεις δυνάμεις και φύγαμε!!!
    😉

    5. Το καλαμπόκι είναι πάνω κάτω στα 0,25€ με σταθεροποιητικές τάσεις για το επόμενο δίμηνο. Alan (Greenspan) is my middle name…

    6. Εκεί που βαδίζαμε και με αυτό 😀

  6. Σταχυολογώ και σχολιάζω τα ωραιότερα που διάβασα (και κράταγα γερά το φραπέ μη μου πέσει απ’ τα χέρια λόγω γέλιου)

    …πληροφορίες σχετικές με την δολοφονία ενός χάσκι που έχασκε.

    Έχω κάτι κώδικες σε γλώσσα Haskell (για Η/Υ), Μήπως κάνουν;

    …εμφανίστηκε ο Παριζιάνος συνάδελφος. Κλασικός Σουηδός, μελαμψός και με κελεμπία.

    Τι κάνουμε, φαινόμενο θερμοκηπίου είν’ αυτό, όχι παίξε-γέλασε.

    Αυτή η άγια γυναίκα δεν είχε πειράξει ποτέ κανέναν, ούτε μυρμήγκι, πόσο μάλλον ένα χάσκι που έχασκε.

    ω ΝΑΙ, αλλά… ααααν της κάατσει (το μυρμήγκι) αααν της χάαααααξει;

    Με το ένα πόδι στην ζωή, με το άλλο στον θάνατο. Την μία μέρα έλεγε ανέκδοτα με τους αγγέλους και την άλλη με τον ντιτζέι στο μπαρ που έπινε τζιν σπράιτ.

    1) Της κολάσεως, ναι.
    2) Καθόλου μπόμπα, ναι.

    deep light humour. Johnny walker-style?

  7. Δεν τις γουστάρω καθόλου τις γλώσσες προγραμματισμού. Αυτά τα παλιομηχανάκια είναι πράματα του διαβόλου που έχουν ως σκοπό να μας διαφθείρουν για να μας κλέψουν οι Hells Angels (νομίζω ότι δεν έβαζαν απόστροφο) την ψυχή. Οπότε δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούμε και την γλώσσα τους, όποια μορφή και να έχει αυτή. Ή αυτί, όπως θες.

    Και μπόμπα να είναι δεν νιώθει.

    Τις αλλάζει την ζωή! (Έχω λάθος αλλά βαριέμαι να γυρίσω πίσω να το διορθώσω.) Οι τελείες μπαίνουν μέσα ή έξω από την παρένθεση;

    Σερβιτόρος σε κωλάδικο : «Να σας φέρω ένα Τζόνι κόκκινο να γουστάρετε;»

    Μην πίνεις φραπέ (Ο φραπέΣ, γιατί είναι αρσενικό και πολύ αντρίκιο, έχει δημιουργηθεί από την Nestle για να εξυπηρετεί ανδρικά επαγγέλματα, όπως οδηγούς που σταματάνε σε καντίνες) γιατί ο καφές Rubusta ή όπως στον διάολο τον λένε ανεβαίνει και θα έχεις προβλήματα!

  8. Τι είναι όλα αυτά τα πράγματα; Τι ανοησίες είναι αυτές; Κανένας θεοφοβούμενος άνθρωπος δεν τις καταλαβαίνει! Πού είναι το Κράτος επιτέλους; Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν αυτά στο διαδύχτι να τα διαβάζουν τα παιδιά μας…
    -Όργανο! Μάζεψέ τους όλους! Στην ψειρού, κατευθείαν. Να δούνε τα ρεμάλια πόσα απίδια πιάνει ο σάκκος.

    [Ο ινσπέκτορ απομακρύνεται, ξύνοντας σκεπτικά τον πισινό του και μονολογώντας «…το στανιό μου μέσα…» και «κανάγιες!»]

  9. Για δέσιμο λέμε!

    γι(alloxa)ρτο!

  10. Ποιο κράτος; Ποιο όργανο; Ποια ρεμάλια; Ποια απίδια; Ποιος ινσπέκτορ; Ποια πουτάνα κενωνία; Ποιος καλικάντζαρος; Ποια Σταρ Ελλάς μου λεεεςςςςςς;;;;

    Aloha mon amis kai Mont Parnes!!!!Desimo? Γουάτ ιςζ δισ;

    Δις ιςζ ε μπουκ. Τελικό σίγμα και μετά ζ. Μαγκιά….

  11. Θεωρώ πως το κείμενο έχει προοπτικές, άμα κάνουμε και ένα απ στον συγγραφέα, μέχρι το τέλος της βδομάδας θα είναι στους κινηματογράφους ωσάν άλλος Χάρης Πότερ. Ντόμινος ξε-Ντόμινος, εγώ Τζέι Κέι θα σε λέω. Άμα βάλουμε και κανά πιπίνι ιν ντα μιξ, θα γίνει χιτ ιν νο ταϊμ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s