Ο παπάς και το καρότσι-The Nebraska Trilogy: part I

Η στοίβα με τα άχυρα ήταν τεράστια. Πανύψηλη. Η σκιά της τις απογευματινές ώρες, όταν ο ουρανός παίρνει εκείνο το μπουρδελί χρώμα, έφτανε τα δύο χιλιόμετρα μήκος.

Εκεί πάνω καθόταν εκείνα τα βράδια, και ατένιζε τις ατελείωτες φυτείες καλαμποκιού, σταριού και κάστανου. Πολλές φορές, είχε μαζί του και το λάπτοπ και σερφάριζε στο ιντερνέτι.

Τις τελευταίες μέρες φερόταν περίεργα. Είχε κλειστεί στον εαυτό του. Όλη μέρα έμπαινε σε αυτά τα δίκτυα που γνωρίζεις άλλους και ανταλλάσσεις φωτογραφίες. Έτρωγε λίγο, κοιμόταν λίγο, μιλούσε λίγο. Τα βράδια έπαιρνε την Κάντιλακ και διέσχιζε την μισή πολιτεία της Νεμπράσκα για να φτάσει στην Ομάχα. Το πού ακριβώς πήγαινε και τι έκανε ήταν μυστήριο.

Η αδερφή του είχε παρατηρήσει την συμπεριφορά του. Και είχε αποφασίσει να τον ακολουθήσει.

Κατά τις δέκα, ο αδερφός της πήρε την το αυτοκίνητο και ξεκίνησε. Από πίσω πήγε και αυτή, με την Mustang του 1817. Απίστευτο μοντέλο, χειροποίητο, όλα του τα εξαρτηματάκια ήταν στερεωμένα στις θέσεις τους με αλευρόκολλα. Ποιότητα, όχι αστεία.

Τα δύο αυτοκίνητα, το ένα πίσω από το άλλο, ρουφούσαν τα χιλιόμετρα του αυτοκινητοδρόμου. Σε τρεις ώρες ήταν έξω από ένα λαϊβάδικο. «The double natured gorgoni». Όπως στον αρχαίο μύθο.

Μπαίνει ο αδερφός πρώτος μέσα. Πάει στο μπαρ. Παραγγέλνει ένα τζιν σπράιτ. Κάθεται στο σκαμπό. Φαίνεται να περιμένει κάτι.
Η αδερφή μπαίνει στο πλήθος για να μην φαίνεται, αλλά παρατηρεί προσεκτικά τις κινήσεις του. Στην σκηνή βρισκόταν η αειθαλής Verikokoula και η μπάντα της, οι Slowburners. Έπαιζαν ένα κράμα post progressive americana με progressive και punk στοιχεία.

Ξάφνου, εμφανίζεται μια κοπελίτσα σαν τα κρύα τα νερά, και μιλάει με τον αδερφό. Φεύγουν μαζί. Τους ακολουθεί. Προχωρούσαν στα στενά δρομάκια της Ομάχα. Στο πιο σκοτεινό απ’ όλα, σταματάνε. Η σίστα κρύβεται πίσω από ένα καπάκι ενός τενεκεδένιου κάδου.

Όπως μπορείτε να φανταστείτε, έγινε ωμό σεξ. Της μουρλής το πανηγύρι. Η σαν τα κρύα τα νερά αποδείχτηκε θερμική στροβιλομηχανή.

Όταν τελείωσαν, φιλήθηκαν σταυρωτά, και της φώναξε ταξί. Μετά περπάτησε ως την Κάντιλακ και γύρισε σπίτι.

Η σίστερ σκεφτόταν ότι δεν μπορεί να γινόταν μονάχα αυτό. Και τα μυστικά τηλέφωνα; Και το αίμα στα ρούχα του; Το χυμένο κρασί στο παντελόνι του; Οι κουτσουλιές στο αυτοκίνητό του; Διψούσε για απαντήσεις. Αποφάσισε να τις βρει.

Τον ακολουθούσε για τα επόμενα 23 βράδια. Κάθε φορά γινόταν το ίδιο πράμα. Το 24 βράδυ θα ήταν και το τελευταίο.

Το ολόγιομο φεγγάρι φώτιζε τον δρόμο και έκανε την άσχημη γκρίζα άσφαλτο να μοιάζει με ασημένια κλωστή που κρατάει την γη ώστε να μην σχιστεί. Οι μικροί λυκάνθρωποι ούρλιαζαν στην άκρη του δρόμου, θέλοντας να λυτρωθούν από το μαρτύριό τους, περιμένοντας ένα συννεφάκι να καλύψει στην σελήνη που συμβόλιζε τις αμαρτίες τους.

Φτάνουνε.
Ποτό.
Κοπελίτσα σαν τα κρύα τα νερά. Η ίδια.
Περπάτημα.
Δρομάκι.
Σεξ.
Αίμα.
Κυνόδοντες.
Τσίχλα για να πέσει το ph.

Οσμίζεται άνθρωπο. Γυρνάει το κεφάλι. Παρατηρεί προσεκτικά. Οι φουσκωτές τις μπούκλες την πρόδωσαν. Αρχίζει να τρέχει. Φωνάζει για βοήθεια. Αλλά δεν υπάρχει κανένας. Καλά ε, πολύ μίνιμαλ περιγραφή, γουστάρω.

Μετά από ένα φοβερό κυνηγητό, την αρπάζει με τα στιβαρά του μπράτσα. Το ιδρωμένο του στήθος ανεβοκατεβαίνει γρήγορα. Φτύνει την τσίχλα. Ανοίγει το στόμα.

Σύννεφο.

Ο αδερφός λιποθύμησε. Το κρατάει ανάμεσα στα χέρια της και κλαίει. Βαλάντωσε στο κλάμα. Ποτάμι. Αφού ο Μισισιπής φούσκωσε και η πόλη έγινε σαν το Άμστερνταμ.

Τον βάζει στο αυτοκίνητό της. Τον πηγαίνει σπίτι. Τον αλυσοδένει και περιμένει ξάγρυπνη την αυγή.
Κατά τις έξι-επτά το πρωί, χτυπάει το κουδούνι. Ήταν ο παπάς της ενορίας.

«Καλημέρα τέκνον μου. Είδα σήμερα στο όνειρό μου ότι με χρειάζεσαι.»
Η κοπέλα έμεινε έκπληκτη.
«Περάστε μέσα πάτερ.»

Advertisements

14 responses to “Ο παπάς και το καρότσι-The Nebraska Trilogy: part I

  1. Πες μου οτι συνεχίζεται…..!(με γουρλωμένα μάτια, τεντωμένα αυτιά και την ουρά να κουνιέται χαρούμενα)
    lol
    φιλιά
    bb

  2. Ότι θέλει η κοπελάρα μου!

  3. axx…o,ti theloun se kanoun oi gunaikes mou fainetai!!!! loipon epeidi egw sto zitisa to thriller ennoeitai oti perimenw sunexeia.
    alitheia to karotsi pou to vrikes????
    By the way… mila ligo perissotero gia tis kalliergeies, kali mpizna exeis kanei sti Nebraska e? etsi, etsi….

    pare til na vrethoumeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!!

    makia

  4. Όντως με κάνουν ότι θέλουν οι γυναίκες. Είμαι μεγάλος ΜΔ!!!!

    Ρε παιδιά, πρώτη φορά έβαλα στον τίτλο ένα πράμα που υπάρχει και με ρωτάτε για το άλλο. Τόσο καιρό που δεν υπήρχε καμία σχέση τίτλου και κειμένου γιατί δεν ρωτούσατε;

    Σαν την Νεμπράσκα δεν έχει.

    Αααα, πέφτει το καλαμπόκι, 0,24 ευρά 😀

  5. καλά μιλάμε αυτό με το γοργόνι με πέθανε.τι είσαι εσύ ρε παιδί μου το ρεζίλι του γραφείου έχω γίνει γελάω μέσα από τα δόντια μου και με κοιτάνε με το δολοφονικό φλέμμα της κουτσομπόλας καλιακούδας. Ω θεέ μου!λές να είναι κολλητικό????

  6. ε, ΛΟΙΠΟΝ, ΔΕΝ είχες δίκιο!!!
    ΕΣΥ είσαι πιο γιούπι από μένα!!

    Ειλικρινά, δεν βρίσκω λόγια ακόμα…! ΜΠΡΑΒΙΣΣΙΜΟ με ΜΕΓΑΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ!!

    Και να φανταστείς, έχω διαβάσει μόνο τον παπά.
    Που να διαβάσω και τα παλιότερα (πράγμα που σκοπέυω μόλις πάω σπίτι!!)

  7. @ Ialena2g: Όποιος σε κοροϊδέψει θα με πάρεις τηλέφωνο και θα στείλω τον φίλο μου τον Σούπερ Φάλαινα να τους κάνει όλους κομματάκια!
    Δυστυχώς είναι κολλητικό. Το πρώτο θύμα ήταν ο Μάκης ο περιπτεράς μου, έβαλε πισί στο περίπτερο, με διάβασε και από τότε πάει κατά διαόλου.

    @ Φαίη: Χαίρομαι που σου άρεσε και καλωσήρθες! Μείνει μαζί μου, τα χειρότερα έρχονται!

  8. αυτά τα χειρότερα περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία!!
    Το χειρότερο ως γνωστόν είναι πάντα το καλύτερο!!

  9. καλημέρα,
    πριν από λίγο διάβασα κι άλλες αναρτήσεις σου!
    Ααα, εδώ θα μείνω!!
    Καλωσήρθα σε σένα!
    Σε βάζω στην αγαπημένη μου «λίστα» χωρίς δεύτερη σκέψη!

    «the νεμπράσκα τρίλοτζι!»
    …Το καρότσι!

    Well done!!

  10. ξέχασα να σε ρωτήσω, τι σημαίνει ΜΔ;
    Μεγάλος-αλλά τι;!

  11. ts ts ts…Φαίη!

    όχι μεγάλος…
    …νόδουλος!
    ε, Μπαμπαστρούφ?

  12. Έτσι μικρά μου στρουμφάκια!!!!

    Φαίη σε ευχαριστώ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ πολύ για τα καλά σου λόγια!!!

    Χριστιάνα, είσαι μεγάλο τσακαλάκι!

  13. Όντας αδερφή και ξέροντας οτί ο αθώος μου αδερφούλης κανεί παρέα με κάτι κουμάσια σα και του λόγου σου, περιμένω την συνέχεια ωσάν πινγκουίνος το νεξτ αίς εϊτζ -όχι, όχι την αρρώστια- για να κατακτήσω επιτέλους τον κόσμο! Μουάχαχχαχχαχχα! *γκουχ, γκουχ*
    Εννοούσα, πολύ καλή δουλειά νεαρέ μου, κολ μι γουεν γιου γουοντ του τοκ ναμπερς :p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s