Το πιο δραματικό δράμα που γράφτηκε ποτές.

Ο μικρός Ντομινάκης Καΐλας ήταν πάλι εκεί, στο πόστο του. Τα μεγάλα του μάτια κοιτούσαν τους περαστικούς, οι οποίοι δεν του έδιναν σημασία. Ο μικρός του πάγκος του έκανε παρέα. Γεμάτος πάλι ως απάνω. Τα μυξομάντηλα δεν τράβαγαν στην μέση του καυτού καλοκαιριού.

Ο μόνος του πελάτης ήταν ένας περίεργος τύπος, λίγο χαζό τον έλεγες, λίγο αλαφροΐσκιωτο, λίγο τζασμένο, λίγο τοιχοκοπανημένο. Ήταν ψηλός, με γυαλιά, όμορφο δεν τον έλεγες (αλλά ούτε και πατσαβούρι), που πάντα στα χέρια του κρατούσε μία φτηνιάρικη τσάντα Samsonidis, από την βιοτεχνία λίγο πιο κάτω. Στις πέντε άλλες πέντε δώρο.

Χειμώνα καλοκαίρι, αυτός αγόραζε χαρτομάντηλα. Οι καρακάξες που κοιτούσαν από τα παράθυρα όταν μαζευόταν στα σπίτια για καφέ, έλεγαν ότι το σπίτι του μέσα δεν είχε έπιπλα, αλλά ότι κοιμόταν, έτρωγε κ.ο.κ. πάνω σε αυτά. Μόλις αγόραζε τα δυο πακέτα του, τριπλόφυλλα χωρίς φίλτρο, έμπαινε στο μαύρο Πεζό του και έφευγε.

Το χιόνι έπεφτε πυκνό και τα αυτιά του Ντομινάκη είχαν σπάσει από το κρύο και βρισκόταν στο καυτό πεζοδρόμιο. Στο βάθος ο ακορντεονίστας έπαιζε το «Σ’αγαπώ γιατί είσ’ ωραία» σε τζαζ διασκευή, πολύ αβάντ γκαρντ, αφάν γκατέ και οτ κουτούρ σε λέω. Αβάντι σολ φα φα φα, σολ φα σολ φα…(Αντί να βγάζουν τον Σπάθα και τον Τουρκογιώργη τα κανάλια βγάζουν τον χτυπημένο που τραγουδούσε μαλακίες. Αυτή ήταν η κοινωνική κριτική για απόψες.)

Ένας τύπος, καθώς περνούσε, του έπεσε το ρολόι. Κάτι κάνω λάθος στην σύνταξη εδώ αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ, έχω βάλει την αυτόματη γραφή στο ΟΝ και τύφλα να έχει η Μύριαμ, ο Τζόσουα, ο Πητ Παπαδάκος και ο Μαύρος Πητ. Τώρα που το ξαναδιαβάζω, βλέπω ότι ίσως δεν κάνω. Ο μικρός Ντομινάκης το βλέπει. Πάει, το αρπάζει.
«Πωωωω, Ρόλεξ», λέει. «Κάναμε την καλή». Το κοιτάζει καλύτερα. «Παπάρια Ρόλεξ, ας του το δώσω, να με λυπηθεί και να μου δώσει κανένα μπουρμπουάρ.»

-Καλέ κύριε (με λεπτή τρεμάμενη φωνή), καλέ κύριε, περιμέντε…
-Τι θέλεις άπλυτο χαμίνι;
-Σας έπεσε το ρολόι σας.
-Αααα, σε ευχαριστώ πολύ. Να σε πω, τα αυτιά σου που είναι; Γιατί είσαι έξω με τέτοιο κρύο;
-Δεν έχω σπίτι κύριε, η μάνα μου πέθανε και ο πατριός μου παντρεύτηκε μια σκύλα, που με πέταξε έξω από το σπίτι. Τα αυτιά μου έσπασαν από το κρύο.
-Καημένο παιδί, έλα μαζί μου…

Ο κύριος με το παπάρια Ρόλεξ παίρνει τον Ντομινάκη από το χέρι, και τον πάει σε ένα πατσατζίδικο. «Ο Ψηλός και ο Χοντρός» λεγόταν.

Ο πιτσιρικάς ρούφηξε αχόρταγα τέσσερα πιάτα πατσά, ένα πιάτο γκούλας, δυόμισι καρβέλια ψωμί, τέσσερα μπουκάλια νερό και τριανταεπτά γραμμάρια Φάντα. Ο κ.μ.τ.π.Ρ. (συντομογραφία) τον κοιτούσε με ένα περίεργο ύφος όση ώρα έτρωγε. Ήταν και πολλή ώρα.

Δέκα χρόνια μετά

-Τον ξέρεις αυτόν που περνάει;
-Ναι, είναι ο Ντομινάκης Βαρδηνογιώργης.
-Του γνωστού Βαρδηνογιώργη;
-Ναι ντε, αυτού που έχει τα εργοστάσια.
-Τις καπότες;
-Ναι ντε.
-Μεγάλος τσόγλανος πρέπει να είναι.
-Είναι, είναι. Το λένε όλοι αλλά φοβούνται τον πατέρα του. Μου έχει κάνει πολλές τσατσιές και εμένα…Τώρα κάνει το μεταδιδακτορικό του στο Harvard, πάνω στον τομέα της Τηλεπάθειας, ειδικά στο θέμα του σεξ, LEPA στα αγγλικά.
-Α ρε κωλόπαιδο, ανάθεμα τα λεφτά σου.

Ξαφνικά ακούγεται μια φωνή και ένα χέρι τον πιάνει από τον λαιμό.

«Ρε μαλακισμένο, θα μου δώσεις το ρολόι που μου σούφρωσες;»

Advertisements

14 responses to “Το πιο δραματικό δράμα που γράφτηκε ποτές.

  1. Ρε τι σου κάνει ένας λογιστής, ενα κοντέινερ χαρτομάντηλα και μια βραδιά σε πατσατζίδικο( έστω ένα μήνυμα από τζασμένο φίλο στις 5 το πρωί)…Αυτό με τις καπότες πάντως είμαι σίγουρος ότι το έχεις σκεφτεί σαν αδιέξοδο στην τιμή του σιταριού…

  2. Από τον λογιστή φάγαμε τεράστια ήττα. Άντε τώρα να του ξαναπείς ότι έχει λάθος…
    Φίλτατε, στάνταρ θα το γυρίσω στο εμπόριο προφυλακτικών. Θα μπεις συνεταίρος;

  3. 37 γραμμάρια ΦΑΝΤΑ; Όχι ΦΟΥΝΤΑ;!!!
    Το παπάρια ΡΟΛΕΞ λέγεται ΦΟΛΕΞ και την «ΕΙΣΑΓΩΓΗ» (των) κάνει ο μαϊμουδο-γιατρός στο ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ που είχε ΦΟΛΕΞ πτυχίο και έστειλε στον τάφο ούτε κι εγώ ξέρω πόσες «καρδιές»…
    Ο ψηλός και ο χοντρός είναι φίλοι μου και τους αδίκησες. Πλέον, ο χοντρός έχει μείνει απολιφάδι (έτσι γράφεται;) και ο ψηλός έχει μπει στο πλύσιμο (ξέπλυνε πολύ χρήμα και επειδή ήταν λούτρινος, μάζεψε…)

    Εκτός από μάνατζερ μπορώ να γίνω και η make up artist σου;! Σκέφτομαι να τα εγκαταλείψω όλα και να ανακαλύψω τη μπλε περίοδο του Πικάσο στις βλεφαρίδες!! Τον Πολ Κλε στα νύχια! Είσαι μέσα;!!

    Για την ιστορία (όχι την έκφραση, την δική σου), ΔΕΝ ΕΧΩ να πω τίποτα. Κόπηκα, πάλι. Άμα μου ξεχειλώσει η άνω και η κάτω σιαγόνα θα σου κάνω μήνυση και μιλάω πάρα πάρα πολύ σοβαρά.
    Γεια μας!

  4. u know who a.k.a το ειδωλο σου

    Κιπ ιτ απ ρεεε, το ντομινο δεν τον σκιαζει ακαουνταντ κανεις!!!!

    Πι.Ες.
    σαν τον πατσα το χαραμα δεν εχει…
    Ο Πατσο-θρεμενος

  5. @ Φαίη και Είδωλο: Είμαι λίγο σκατά, θα τα πούμε από αύριο γιατί τώρα το μόνο που σκέφτομαι είναι κάτι μαλακίες και είμαι πολύ ξενέρωτος…

  6. Λοιπόν, μετά από μερικές ρακές ανέβηκε η ψυχολογία μου!

    @ Φαίη: Τα λούτρινα κουκλάκια μου άρεσαν πάντοτε αλλά δεν μου είχαν πάρει ποτέ, γιατί ήμουν άντρας , και είμαι βεβαίως βεβαίως, με τα όλα μου!

    Δεν γνωρίζω πως γράφεται το απολειφάδει, ίσως το όμικρον γράφεται με άλφα γιώτα.

    Η μάσκαρα πάντα ασκούσε μια απόκοσμη γοητεία πάνω μου…Μην είναι τα χρώματα; Μην είναι το σεξ απίλ; Μην είναι τα προβατάκια που βόσκουν στους αγρούς;

    Γεια μας Φαίη! Να παραγγείλω ακόμη ένα για την παρέα;
    Μάστοραααααααα, ένα ακόμα για την παρέα!

    @Είδωλο: Είμαστε πολύ κούλ και ατρόμητα τυπάκια για να μας φοβίσει ένας λογιστάκος! Δεν καταλαβαίνουμε τίποτα γιατί είμαστε πολύ αφάν γκατέ και οτ κουτούρ!

  7. καλημέρα ξανά!
    Ε, τι θες, πάλι καλή ατάκα;!
    Γιατί-με ρωτάς εμένα-δεν είναι κάθε μέρα του αι-κομπογιαννίτη!
    Πάντως ο προστάτης των μοντέλων είναι ο αι-λάινερ, ναι;!!
    Φιλιά,
    δεν μπορώ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ να ξυπνήσω σήμερα. Πριν λίγο κλώτσησα στον ύπνο μου έναν συνάδελφο στην εταιρία και βόγγηξε ο άθρωπας!

  8. Έκανα αρκετή ώρα να το καταλάβω, αλλά το έπιασα στο τέλος!!!
    Όντως, πάντα καλή ατάκα δεν γίνεται…
    Καλησπέραααααα!

  9. τώρα ήρθα κ απο τα μέρη σου! χα, καλό κειμενάκι.. Θα ήθελα πολύ να ακούσω την τζαζ διασκευή του “Σ’αγαπώ γιατί είσ’ ωραία” … 🙂

  10. @Roadartist: Καλώς ήρθες λοιπόν στην παράγκα της παράνοιας!

    Η διασκευή τούτη διανέμεται δωρεάν με την εφημερίδα «Τρίχες» του Παρασκευοσαββατοκύριακου. Αν δεν πρόλαβες θα στο δανείσω. Είναι ζωντανή ηχογράφηση από το Hammersmith. Πολύ καλή φάση σε λέω!

    Πάω να φάω! Σκασίλα σας!

  11. μασ’τα
    ε λοιπον καλημερα και μην αφηνεις την πορτα ανοιχτη
    ολο βαριεμαι να σου γραψω…αν θελω θα βαρεσω το κουδουνι
    ωχου λεμε!
    φιλια ντε!
    αα μου ηρθε!
    ε λοιπον κουκουρουκου μαντολες!
    lol
    σμαααατσ!

  12. Τι κρίμα που δεν σε πέτυχα χτες τι μεσημέρι on line…
    Είχες κεφάκια μάλλον και όρεξη για συζήτηση..
    Έλειπα όμως όλη μέρα..

    Καλημέρα και καλή βδομάδα,
    αυτό το σαββατοκύριακο ήταν πολύ νια-νια και πονάει υπερβολικά το δόντι μου σήμερα και έχω φρικάρει…!

    θα πάμε ΚΑΙ μαζί για κανένα τσίπουρο/ούζο/μπέιλις/μπίρα, ναι;!

  13. @Χριστιάνα: Που είσαι τόσες μέρες ντε;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    Το κουδούνι χάλασε, θέλει να αλλάξω την μπαταρία στο κουμπί. Ποιο κουμπί; Ε;

    @Φαίη: Εχθές το μεσημέρι ήμουν σε μια φάση τραγική-αλλά ταυτόχρονα και σε οίστρο, δηλαδή δούλευαν τα οιστρογόνα μου.

    Καλή βδομάδα!

    Θα πάμε! Αλλά σαν το Captain Morgan με πολλά λεμονάκια δεν έχει!

  14. χαχα!!
    Πέρασα να πω μια καλησπέρα, χαρταετό πετούσα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s