Τσιγαρόχαρτα και κουνουπίδια. Άντε, και λίγη αδιαφορία ίσως.

Η ζέστη ήταν αφόρητη. Ο ήλιος έκαιγε και ο λίβας έστελνε την άμμο στα μάτια της. Το αρχαιολογικό της καπέλο έκρυβε τα ξανθά της μακριά μαλλιά. Με το πινελάκι της προσπαθούσε, τσούκου-τσούκου, τσούκου-τσούκου, να ξεθάψει αυτό το πραγματάκι. Δεν είχε καταλάβει τι ακριβώς ήταν. Το παίδευε τις τελευταίες τρεις ημέρες.

Εχθές το βράδυ το είχε δει και στον ύπνο της. Έβρεχε, είχε κρύο (μα τι κρύο έφαγα σήμερα γαμώ το κέρατό μου γαμώ, τα πόδια μου ακόμα κρύα είναι. Δράμα, περνάω ένα δράμα.) και κρατούσε ένα κομπρεσέρ. Προσπαθούσε να το βγάλει από την αγκαλιά της μάνας-Γης. Όλες της οι προσπάθειες ήταν άκαρπες. Το θέμα στην υπόθεση ήταν ότι το άκουγε να μιλάει, της έλεγε πόσο άχρηστη είναι και της έβγαζε την κατακίτρινη γλώσσα του. Τηλεπαθητικά πάντα.

Ξαφνικά (suddenly που έγραφα στις εκθέσεις μου τότες που πήγαινα εγγλέζικα), το πραματάκι αρχίζει να κουνιέται από την πίεση του πινελακίου. Η αρχαιολόγα, το βουτάει με προσοχή και το κρατάει στα τρεμάμενα χέρια της. Ήταν ένας αναπτήρας Zippo. Εκ πρώτης όψεως φαινόταν της Μινωικής εποχής, ίσως και της Κρητιδικής. Είχε και χαράξεις επάνω. Γ+Α=L.F.E..
«Ίσως είναι κάποια μυστική φόρμουλα», σκέφτηκε.

Αρπάζει το εύρημά της και το πηγαίνει στον καθηγητή της, τον παγκοσμίου φήμης Δρ. Γιόχανσεν.

Ορμάει στο γραφείο του.
«Ααααααα, σε διακρίνει ακόμα η ίδια αγένεια που είχες και τότε που σε είχα φοιτήτρια και καθόσουν στα πόδια μου για να σου βάλω άριστα στα μαθήματά μου», της λέει και χαμογελάει.

-Δάσκαλε, τι είναι αυτό;
-Για να ρίξω μια ματιά…Ααααα, αυτό είναι ένα…γκχχ…εερκκκ….αακγχχχ….
-Δάσκαλε, τι έπαθες; Δάσκαλεεεεεε….

Ο καθηγητής ήταν σωριασμένος στο πάτωμα. Ώσπου να έρθει το ΕΣΥ του είχανε κάνει και κόλλυβα.

Η αρχαιολόγα μας, την οποία, έτσι για να μην έχω και εγώ ο ίδιος περιέργεια, έλεγαν…χμ, πως να την πω….εεε,ααα, Μικέλα, τις επόμενες μέρες σκεφτόταν σε ποιον να απευθυνθεί. Το πραματάκι αυτό ασκούσε πάνω της μια έλξη σχεδόν μαγική.

Νούνιζε μέρα νύχτα, και δεν της ερχόταν τίποτα. Ένα βράδυ, που είχε πάρει αγκαλιά το τζιν και έβλεπε ειδήσεις, εκεί ανάμεσα στα ρεπορτάζ για την άνοδο της τιμής των λαχανοντολμαδακίων, παρακολούθησε και ένα ρεπορτάζ για την διάλεξη ενός καθηγητή βιοχημείας.

«Δατς μάι μαν», είπε, έβαλε το κόκκινο φόρεμα που την έκανε πυρκαγιά και ξεκίνησε να τον βρει.

Έβαλε τον Zippo σε ένα πλαστικό κουτάκι, σαν αυτό που βάζουν τα σούπερ μάρκετ τον ταραμά, και ξεκίνησε να τον βρει. Βγαίνει στον δρόμο και σταματάει ένα ταξί.
-Πού πηγκαίνουμε κυρία;
-Στο πανεπιστήμιο σας παρακαλώ.
-Έγκινεεεε.

Ο ταρίφας με την περίεργη προφορά, η οποία έφερνε σε Τατζιτική (εκ του Τατζικιστάν), ξεκίνησε. Η Μερσεντές άρχισε να αναπτύσσει ταχύτητα στους άδειους δρόμους. Πολύ μεγάλη ταχύτητα.

Η Μικέλα ένιωσε ένα σφίξιμο στο στήθος και κρατήθηκε από την χειρολαβή του λεωφορείου.
Όταν πέρασαν το πανεπιστήμιο και ο τύπος δεν έλεγε να σταματήσει κατάλαβε ότι κάτι πάει πολύ στραβά.

-Ε, με συγχωρείτε, αλλά νομίζω ότι περάσαμε τον προορισμό μας…

Μούγκα ο ταρίφας. Η Μικέλα προσπαθεί να ανοίξει την πόρτα αλλά ήταν κλειδωμένη.

Μετά από λίγη ώρα έφτασαν στο λιμάνι. Έσπασαν τις μπαριέρες και μπήκαν στον σταθμό εμπορευματοκιβωτίων. Μπροστά τους ένα ανοιχτό κοντέινερ που έγραφε «Tatzik-Lloyd». Μπήκαν μέσα και οι πόρτες του έκλεισαν.

Σκοτάδι.

Φώτα.

Ο ταρίφας βγαίνει από το αυτοκίνητο. Ανοίγει την πόρτα και αρπάζει την Μικέλα από το μπράτσο.
«Μμμμμ, γκυμνασμένη σε μπρίσκω».
Την βγάζει έξω και την βάζει να κάτσει σε μια καρέκλα από το ΗΚΑΙΑ. Πόσες τέτοιες έχω σπάσει…Για τα μπάζα εντελώς όμως. Οι καρέκλες. Άντε και εγώ. Λίγο όμως, όχι πολύ.

Την δένει πισθάγκωνα και της χώνει ένα μήλο στο στόμα.

Μετά από εικοσιτέσσερα λεπτά αναμονής, μπαίνει μέσα μια ψηλόλιγνη φιγούρα. Είχε μπαστούνι και κούτσαινε λίγο.
Της Μικέλας της έπεσε το μήλο από το στόμα.

-….Γιο-Γιόχανσεν;
-Δώσε μου τον Zippo σε παρακαλώ.
-Jamais! (εάν δεν γράφεται έτσι σκασίλα μου).
-Δωσ’ τον με το καλό γιατί θα γίνουμε Τέξας εδώ…
-Δεν πα να γίνουμε και Νεμπράσκα, δεν στον δίνω.

Της αστράφτει δυο ξανάστροφες. Η Μικέλα έπεσε κάτω. Όμως έπεσε και το κουτάκι. Του ταραμά ντε.

Ο δόκτορας, σαν αίλουρος, το άρπαξε. Το ανοίγει και παρατηρεί την χάραξη.

-Επιτέλους, αυτό που έψαχνα τόσα χρόνια!
-Πες μου τουλάχιστον τι είναι…Τι είναι…Ποια μυστική φόρμουλα, ποιο αρχέγονο μυστικό κρύβεται σε αυτόν το Zippo;
-Τι λες μωρέ, χάζεψες; Πολύ «Γκρίνια και Άγιος ο Θεός part II : Τhe ressurection» διαβάζεις. Ο αναπτήρας που μου χάρισε η γυναίκα μου η Αναστασία πρόπερσι στην επέτειό μας είναι. Θα με σκότωνε αν καταλάβαινε ότι τον έχασα. Τώρα που τον βρήκα, θες να σε κεράσω ένα ποτάκι να θυμηθούμε τα παλιά;

Advertisements

16 responses to “Τσιγαρόχαρτα και κουνουπίδια. Άντε, και λίγη αδιαφορία ίσως.

  1. *Νούνιζε μέρα νύχτα, και δεν της ερχόταν τίποτα*
    τι ειναι αυτό να το κάνω κι εγω;
    το ρήμα ειναι νουνίζω;σε ποια εποχή ζω;
    το ροπαλο μου θελει γυάλισμα…εχμ ναι λεμε
    και πανω που θα πηγαινε στο καθηγητή…αυτα μου κανεις και ξενερωνω
    νιαρ νιαρ
    καλημέρα

  2. χαχαχα, χαχα, χαχα… ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΣΑΙ !!

    Το ρήμα «νουνίζω» προέρχεται από τον νου. Και ο κοινός νους θα το νούνιζε-που λέμε (χρόνια τώρα). Το νου-νου σημαίνει κατ’ επέκταση, πιες το το ρημάδι και θα χτυπήσεις νταμπλ άι-κιου.

    Αν και στο τέλος θα περίμενα κάτι πολύ κουλό, αλλά πάρα πολύ κουλό λέμε, το καταχάρηκα γιατί κατά βάθος ήταν μία απόλυτη ιστορία αφοσίωσης και αγάπης! Η φωτιά είναι ακόμα αναμμένη (τσουρουφλίστηκε τόσο καιρό ο ζίππο, σαν το Πινατούμπο θα σκάσει όταν το ανάψουν.

    Κάτσε, κάτσε…
    ΠΟΙΟΣ γιοχανσον, χρυσό μου; Ο σούπερ μάδερ-χάκερ ή ο παίκτης;!
    Άλλος; Τι άλλος; Ποιος άλλος; Τους τελευταίους τους είδε η Νικόλ Κίντμαν!

    Αν και κουρασμένη (με έστιψε ο γραφίστας σήμερα) τώρα χαζογελάω μόνη μου!
    Γουστάρω να διαβάζω τρελές ιστορίες!!
    Δεν μπορείς να φαβταστείς πόσο!!

  3. (γιόχανσεν εννοούσα,
    αλλά εκεί θα κολλήσουμε;!)

  4. @Χριστιάνα: Αααα, όχι, δεν θέλω τέτοια! Θέλεις να σου γράψω ένα αλτέρνατιβ να το φχαριστηθείς;;;;;;;;;;;;

    Χαρά μου πάντως να στο γράψω, δυο λεπτάκια θα μου πάρει!

    Γυάλισε το χρυσοποίκιλτο ρόπαλό σου!

    Φιλιά!!!

    @Φαίη: Έχω μια πολύ ωραία ιστορία για το Νουνού! Όταν ήμουν ακόμα σχολείο, τα είχα για μια βδομάδα με μια κοπελίτσα. Ξέρεις πως με είπε μια μέρα; Νουνού! Γιατί με λες Νουνού καλέ; Γιατί το Νουνού είναι μόνο ένα!

    Ο Γιόχανσεν μου έρχεται στο μυαλό σαν το στάνταρ σκανδιναβικό όνομα. Ποιος χάκερ; Ποιος παίκτης; Άμα είναι ποδοσφαιριστής δεν έχω ιδέα! Δεν ασχολούμαι καθόλου! Αλλά deep για deep (purple) σε λέω!

    Και εγώ ρε γμτ κουράστηκα σήμερα.

    Δεν κολλάμε πουθενά!

    Α, και εγώ στο τέλος παρατήρησα ότι είχα βάλει «Γ» στον αναπτήρα, ενώ ήδη είχα χώσει κ τον Γιόχανσεν, και μετά μου ήρθε να το κάνω έτσι!

  5. ΟΚ,
    ο Γιόχ. είναι ΚΑΙ παίκτης ΚΑΙ καρα-χακεράς!
    Δεν σου κρύβω ότι έψαξα πατώντας το αυτό-το όνομα- στη γκουγκλ για να δω από που το τσίμπησες.
    Δεν το τσίμπησες.
    Τζάμπα τα πτυχία μου περί ψυχολογίας (τεράστιο ψέμα, τα πτυχία.)
    Μάντεψε τι έχω δίπλα μου. Ένα μπορδο-ροδο-κόκκινο brandnew zippo. Μe portokalo-sommon γραμματάκια !!
    Αι λοβ γκρίνγκλις του ντεθ !

  6. Γ+Α=L.F.E. μυστική φόρμουλα, Tatzik-Lloyd και ΗΚΑΙΑ είναι όλα τα λεφτά.
    Γενικά βέβαια πολύ γέλιο.
    :))

  7. @Φαίη: Καλά ε, τους zippo τους λατρεύω, αλλά ρε γμτ αν τους ξεχάσεις στο αυτοκίνητο πάπαλα το αέριο…

    Κοίτα, πολλές φορές αυτά που γράφω είναι ψαγμένα αλλά όχι και τόσο! Βέβαια με κάνεις να νιώθω πολύ έξυπνος ναούμ!

    @Afrodiet: Αλλά το καλύτερο απ’ όλα είναι ένα γιαούρτι Δορκάδος…
    😀

    Merci!

  8. δεν μας είπες
    η αρχαιολόγα ήταν σε ταξί ή σε λεωφορείο;!
    …ή άπίθωσες τη χειρολαβή για να μας μπερδέψεις;!!΄

  9. Απλά ο ταρίφας είχε σπάσει τις χειρολαβές και εκλεψε από λεωφορείο νομίζοντας ότι είναι πιο ανθεκτικές…

  10. ναι!θέλω!
    ναι!θέλω ένα!
    ναι!θέλω ένα τέτοιο!
    ναι!θέλω ένα τέτοιο μαντολίνοοοοο!
    ουάχ γράψε ο,τι θες αλλά μη το κάνεις κλασικό το τέλος…
    ορε! νουνίζω είναι ποντιακή λέξη, αμε λέω κι εγώ.. επάε κάτι δεν με παέι στη γκεφάλα καλά..
    γιατί και τ’ αρχαία καλά τα μιλάω κάθε μέρα ‘παίδευση με τον Σωκράτη στο καφενέ τι κάνω….
    αλήθεια θα γράψεις για ‘μένα;…νον πουέδο κρέρλο!γιούπιιιιι πιο σοκολάτα γάλακτος δεν γίνεται!!!
    με βλέπεις που πεταρίζω τα μάτια ή τσάμπα πίνω;
    φεύγω τώρα γιατί έχμε και δλιές
    φιλιά
    μπουλε μπουλε

  11. Το πινελάκι; Τσούκου-τσούκου, τσούκου-τσούκου;
    [Μούμπλε, μούμπλε…]

  12. βρε λέμε
    εγώ θέλω την χειρολαβή σε πλυστηριασμό (όπως το πλυσταριό γράφεται; δεν είμαι σίγουρη), όλα μου τα λεφτά για να την αποκτήσω!!

  13. Έχω μια κούραση που δεν βλέπω μπροστά μου ρε γμτ…

    Ρε παιδιά, δεν μπορώ να βρω το πρόγραμμα του Money Show της Θεσσαλονίκης, βοηθείστε με!

    Πρέπει να κοιμηθώ, δεν μπορώ να καταλάβω τι λέτε…

  14. Η χειρολαβή σύμφωνα με επίσημες πηγές (που φυσικά δεν αποκαλύπτω) θα βγει σε μυστικό πλειστηριασμό (με ει γράφεται…και είμαι και των θετικών επιστημών…) από τον οίκο Sothyby’s του Λονδίνου. Η τιμή εκκίνησης εικάζεται ότι ανέρχεται στα 13 εκ. ευρώ… Για όποιον ενδιαφέρεται για ώρα και ακριβή τόπο ας ρωτήσει τον domino…Δίνει και δάνεια άμα λάχει!!

  15. @Φαίη: Μα καλά, κοτζάμ αεροπλάνο να μην έχει μια χειρολαβή; Πλάκα με κάνεις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
    Μην τα δώσεις όλα, κράτα μερικά γιατί μπορεί να θέλεις να αγοράσεις και τίποτα από τα επόμενα ποστ, όπως για παράδειγμα μια φοβερή ηλεκτρική σκούπα που κάνει έναν εσπρέσο μούρλια σε λέω μούρλια! Άμα φας και ζαρκάδι από τα χεράκια της θα πάθεις…

    Καλησπέρααααααα!!!

    @Χριστιάνα: Ο παπάς ο παχύς έφαγε παχιά φακή. Μια μέρα που περπατούσα στον δρόμο με κουτσούλησε ένας ελέφαντας, τοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοόσος δα μεγάλος ήταν.
    Μια φορά έγραψα κάτι που στο τέλος δεν είναι (τελείως) μαλακία και όλοι πέσατε να με φάτε! Το τι απειλητικά τηλέφωνα έχω δεχτεί, προπηλακισμούς, πάνω στο Πεζό μου έγραψαν με ροζ σπρέι «ΦΛΩΡΑΙ», χαμός σε λέω!
    Καφενές; Είσαι φαν της πρέφας;

    @Aerosol: Με το πινελάκι που βουτυρώνεις την φόρμα για το κέικ Manuel!

    @VlimaVlima: Εδώ τα καλά δάνεια παιδιά, ένα σας δίνω, πέντε παίρνω, περάστε περικαλώ!
    Ρε συ, εγώ την χειρολαβή αυτήν την έδωσα στον Γιώργο τον γύφτο τον παλιατζή. Τι χαϊβάνι που είμαι! Ως νέος Γλύξμπουργκ θα δω την περιουσία μου να βγαίνει στο σφυρί. Τι λέω ο πούστης…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s