Ο Σηλίσαβ Σοϊγά και το πνεύμα του Καλοκαιριού.

«Το ήξερα ότι δεν έπρεπε να τον παντρευτώ», μουρμούριζε καθώς γυρνούσε από το άλλο πλευρό. Το ροχαλητό του είχε ξεσηκώσει όλη την οικοδομή στο πόδι και η δύστυχη προσπαθούσε μάταια να κοιμηθεί.

Τον τελευταίο καιρό το κακό είχε παραγίνει. Οι υπάλληλοί της, τα ξωτικά, την κορόιδευαν γιατί οι σακούλες στα μάτια της είχαν γίνει ωσάν τις μαύρες σακούλες που πετάμε τα σκουπίδια. Αλλά οι καλύτερες είναι εκείνες που έχουν μπλε χρώμα και άρωμα λεβάντα. Αυτό για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη.

«Ναι, τελικά ήταν όντως κακή ιδέα να τον παντρευτώ. Τα τελευταία διακόσια χρόνια δεν κάνω τίποτα άλλο από το να φτιάχνω παιχνίδια που θα χαλάνε αμέσως και θα κάνουν τα παιδιά όλου του κόσμου δυστυχισμένα.»

Ευτυχώς ξεπέρασε τα κόμπλεξ της εκείνη η χώρα που όλοι είναι κίτρινοι και τρώνε ρύζι, οπότε αγόρασαν ένα εργοστάσιο εκεί και τα προϊόντα τους είναι 100% ελαττωματικά, έτσι ακριβώς όπως τα ήθελαν.

Ο Σηλίσαβ Σοϊγά ξύπνησε. Πηγαίνει στον καθρέπτη και κοιτάζει το είδωλο του. «Στυλάκι είμαι ο πούστης», σκέφτεται και φτύνει τον εαυτό του τρεις φορές να μην αυτοματιαχτεί. Γιατί ως γνωστών το αυτομάτιαγμα είναι η χειρότερη μορφή ματιάγματος και δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα ούτε η μάνα μου, η οποία έχει κάνει μεταπτυχιακό στο θέμα αυτό, στο Ταφτς Γιουνιβέρσιτι, εκεί που στέλνει όλα της τα παιδιά η παράταξη με την δάδα. Και α, και ου, ξεμάτιαγμα παντού.

Πηγαίνει στην ζυγαριά. «Κάθε χρόνος που περνάει αδυνατίζω όλο και πιο πολύ, κάτι πρέπει να κάνω.» Όντως, ήταν τόσο αδύνατος που όταν περπατούσε τα πόδια του μετά βίας ακουμπούσαν το πάτωμα.

Το ζευγάρι είχε το μαγαζί του στην Ανταρκτική, εκεί που οι πιγκουίνοι τρώνε τις πολικές αρκούδες. Απασχολούσαν περίπου διακόσια σατανικά ξωτικά.

Η πουτάνα η κενωνία τον έριξε τον φίλο μας τον Σηλισάβ Σοϊγά στα δύσκολα από την αρχή. Η μάνα του γέννησε δίδυμα. Το ένα στρουμπουλάκι και το άλλο αδυνατούτσικο. Τελικά αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να συντηρήσουν και τα δύο, και έτσι έβαλαν το αδύνατο μέσα σε ένα καλάθι και το αμόλησαν στον Νείλο.

Καθώς το καλάθι περνούσε από την Χώρα των Βάσκων, ο αδυνατούλης μπάνισε μια πριγκιποπούλα, και άρχισε να κάνει κουπί με τα στιβαρά του χέρια. Την έφτασε και της λέει: «Θέλω να σε κάνω μαμά μου.»

Και έτσι έπεσε στα χέρια της σατανικής πριγκιποπούλας, η οποία ήταν και μάγισσα μια ψιλή.

Έτσι ο αδύνατος μπόμπιρας μεγάλωσε και έγινε ένας καθώς πρέπει μπαντ γκάι με τα ούλα του.

Ένα βράδυ, η πριγκιπέσα του έσκασε το παραμύθι. «Ο αδερφός σου, ο δίδυμος αδερφός σου, έχει φτιάξει μια καριέρα η οποία είναι καταπληκτική και τον αγαπάει όλος ο κόσμος, σε αντίθεση με εσένα που είσαι μιρμίρης και συνεχώς γκρινιάζεις.»

Ο αδυνατούλης πρώην μπόμπιρας νυν μπαντ γκάι με τα ούλα του έξυσε το κεφάλι του.

«Μην ξύνεις το κεφάλι σου, το αδέρφι σου είναι ο Άγιος Βασίλης, και εσύ πρέπει να τον καταστρέψεις, Σηλίσαβ Σοϊγά.»

Περίμενε πολλά χρόνια για το όνομά του, και επιτέλους, εκείνη την στιγμή, απέκτησε ένα. Ήταν ο Σηλίσαβ Σοϊγά, που στο άκουσμά του οι λύκοι τα κάνανε πάνω τους και ο Κωστάκης από τον δεύτερο κλειδωνόταν στην ντουλάπα με τα πρεταπορτέ της μάνας του και τις ζαρτιέρες του πατέρα του. Ήταν ωραίες εκείνες οι ζαρτιέρες, κόκκινες δαντελωτές με κεντημένες πασχαλίτσες. Πολύ σούπερ ουάου σε λέω. Επίσης ας υποθέσουμε ότι ο Σηλίσαβ Σοϊγά δεν ήξερε το όνομά του ως αυτήν την στιγμή, αλλά δεν μπορούσα να τον λέω συνέχεια «ο αδυνατούλης». Καταλάβατε;

Έτσι, ο Σηλίσαβ Σοϊγά πήγε στην Ανταρκτική, και προσπαθούσε να χαλάσει την φήμη του αδερφού του που του στέρησε την χαρά να μεγαλώσει με στοργή και Προδέρμ. Έφτιαξε εκεί μια φάμπρικα, έφτιαχνε χαλασμένα παιχνίδια και τα μοίραζε σε όλον τον κόσμο. Είχε κατάσκοπο στο τμήμα εξυπηρέτησης του Άγιου Βασίλη, και έτσι άρπαζε πολλά από τα γράμματα που κανονικά πηγαίναν στον ορίτζιναλ. Οπότες ο πραγματικός Άγιος Βασίλης δεν έβλεπε ορισμένα γράμματα ποτές. Σαν τα τα έκανα λίγο αχταρμά εδώ αλλά βαριέμαι να διορθώσω γιατί απλά βαριέμαι.

Φέτος ήταν η μεγάλη χρονιά. Όλα τα γράμματα του Άγιου Βασίλη θα ερχόταν σε αυτόν. Πως; Ήταν ένα καταπληκτικό κατασκεύασμα, χρήμα το έλεγαν, και όποιος το έπαιρνε έκανε την πάπια και ότι του έλεγες. Δηλαδής λάδωσε όλους τους ταχυδρομικούς υπαλλήλους του κόσμου. Οι πιο φθηνιάρηδες ήταν σε μια χώρα που η υπηρεσία λεγόταν El.Ta.. Για μια μπριζόλα πουλάνε και την μάνα τους αυτοί. Έχω την υποψία ότι ένας πελάτης μου πούλησε την γυναίκα του, γιατί αυτή εξαφανίστηκε και αυτός κυκλοφορεί με δεσμίδες χαρτονομίσματα των πενήντα ευρών.

Όπερ και εγένετο. Και η φάμπρικα δούλευε μέρα νύχτα για να φτιάξει ελαττωματικά παιχνίδια για όλα τα παιδιά του κόσμου. Μπάρμπι με στήθος τρία νούμερα μικρότερο από το κανονικό. Τρενάκια που αντί να σέρνουν βαγόνια σέρνουν ανθρώπινα μέλη. Τηλεκατευθυνόμενα που πατάνε όποιον βρεθεί στο διάβα τους. Επιτραπέζια με πεντάλφες. Αλλά το σατανικότερο απ’όλα ήταν ένα: ο λούτρινος Μπομπ ο Σφουγγαράκης.

Στις δώδεκα και πέντε δευτερόλεπτα, καθώς έμπαινε ο νέος πάσχας, όλη η υφήλιος άρχισε να ταρακουνιέται. Είχε συμβεί αυτό που περίμενε ο Σηλίσαβ Σοϊγά: Όλα τα παιδάκια του κόσμου έκλαιγαν ταυτόχρονα.

Ο Σηλίσαβ Σοϊγά γελούσε και χαιρόταν με την επιτυχία του. Όμως κάτι τον ενοχλούσε. Τα παιδάκια δεν σταματούσαν να κλαίνε. Μια βδομάδα, ένας μήνας, ένας χρόνος. Δεν μπορούσε πλέον να κοιμηθεί, τα νεύρα του είχαν γίνει τσατάλια και η γυναίκα του τελικά τον παράτησε. Το ροχαλητό το πάλευε, αλλά αυτό δεν το σήκωνε.

Μόνος και έρημος, και χωρίς φάμπρικα πλέον -την πούλησε σε Άραβες επενδυτές από την Νεμπράσκα διότι είχε επιτύχει τον σκοπό του- δεν ήξερε τι να κάνει. Κόντευε να τρελαθεί. Τότες αποφάσισε να πάει να βρει τον αδερφό του και να του ζητήσει συγγνώμη. Μετά, θα δούλευε για να διορθώσει το κακό που έκανε.

Πήρε το Πολικό Εξπρές με τον Τομ Χανξ και ουχί Χανκς και πέταξε στην Αρκτική. Πήγε έξω από το μέγαρο του αδερφού του. Χτυπάει το κουδούνι. Ανοίγει ο αδερφός του.

Ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος, ο οποίος θα μπορούσε κάλλιστα να έχει γίνει και στο «Πάμε Πακέτο» :

-Αδερφέ μου!
-Αδερφέ μου!
-Χαίρομαι που σε βλέπω!
-Και εγώ!
-Η Σούλα καλά;
-Καλά, καλά. Η Τούλα;
-Χώρισα με την Τούλα.
-Γιατίς;
-Ασυμφωνία χαρακτήρων.
-Α, κρίμας.
-Αδερφέ, θα με συγχωρέσεις;
-Για πιο πράμα;
-Που σου κατέστρεψα την φήμη…
-Φυσικά βρε κουτό, είμαι ο Άγιος Βασίλης, είμαι καλός από τη φύση μου! Έλα μέσα να σε κεράσω ένα μπράντυ.

Περνάνε στο σαλόνι, και ο Σάντα βάζει δυο ποτά. Ο Σηλίσαβ Σοϊγά το πίνει με ευχαρίστηση. Ο Άγιος δεν το ακουμπάει καν στο στόμα του.

Ο Σηλίσαβ Σοϊγά ξαφνικά αρχίζει να κυλιέται στο πάτωμα.

-Καταραμένε Χαγιάτε, τι με έκανες; Τι είχε το μπράντυ μέσα; Γιατί με σκοτώνεις;
-Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή. Φεργουέλ ντάρλινγκ. Σουυυυύλα, φέρε μια σκούπα και ένα φαράσι.

Advertisements

13 responses to “Ο Σηλίσαβ Σοϊγά και το πνεύμα του Καλοκαιριού.

  1. «Μπάρμπι με στήθος τρία νούμερα μικρότερο από το κανονικό. Τρενάκια που αντί να σέρνουν βαγόνια σέρνουν ανθρώπινα μέλη. Τηλεκατευθυνόμενα που πατάνε όποιον βρεθεί στο διάβα τους. Επιτραπέζια με πεντάλφες. Αλλά το σατανικότερο απ’όλα ήταν ένα: ο λούτρινος Μπομπ ο Σφουγγαράκης»

    είσαι πραγματικά σατανικός τελικά. έλεγα ότι τώρα με τις ευτυχείς συγκυρίες και το πνεύμα των γιορτών θα μαλάκωνες αλλά τελικά σε υποτίμησα.
    Πάντως εμένα πολύ μου άρεσαν αυτά τα παιχνίδια φίλε. Καταδικασμένοι, πονεμένοι, σαραβαλιασμένοι, μικροτσ******νοι, πανάσχημοι άνθρωποι ενωθείτε. Για μας δουλεύουν οι εταιρίες τώρα!!!!!!!! (όχι οτι εγώ ανήκω σε αυτή την κατηγορία αλλά ως γνωστόν είμαι και ψυχοπονιάρα….)

    Αλήθεια πότε θα βγούμε ????????

  2. Kala re pou einai oi ekswghinoi? rwtaei o enas kai monadikos vlima-vlima

  3. γεια σου πνεύμα της Νεμπράσκα!
    (δεν ήταν καλός ο χαιρετισμός, πάμε ξανά…)
    Γεια σου domino (το παίζω σοβαρή γιατί επιτέλους διάβασα ένα αληθινό, μέσα από τη ζωή βγαλμένο post..)
    Σιχαίνομαι αυτόν τον σπόγγο τον Σφουγγαράκι. Προτιμώ να αγοράσω ένα σκοτσ μπράιτ που όλα τα τρίβει, όλα τα κάνει λαμπίκος, μακριά όμως από τον ερμαφρόδιτο elton john των animations, τον ανεγκέφαλο Μπομπ. Τον μισώ λέμε!
    Κατά τα άλλα, εγώ είμαι με τον αναγραμματισμένο. Πως λέμε, είμαι με τον αναθεματισμένο.
    Ωχ, πρέπει να εργαστώ. Αλήθεια.
    Την κάνω μέσω Νεμπράσκας και εδώ είμαστε πάλι!

    (έσκισες 🙂

  4. Άγιε Βασίλη ο Σφουγγαράκης που μου έστειλες
    πέρσι…εχμ πως να το πω…
    το γυρίζω ανάποδα και η μύτη του με τα μάγουλα του μοιάζουν με πουλί…. πετάμενο…
    καλό το αστείο σου Άγιε Βασίλη αλλά σου είπα οτι δεν θέλω να είναι μικροτσούτσουνος!

    η μικρή Χριστιάνα
    φιλιά Domino
    αστερόγραψες πάλι!

  5. @Vassiliki: Δεν θα βγούμε, θα έρθω από εσένα να σε κάνω ποδαρικό! Πρέπει να το κανονίσω!
    Πρέπει να σου πω ένα πράμα: Εγώ ανήκω στην κατηγορία των μικροτσούτσουνων και ψάχνω άτομα να κάνουμε ένα κλαμπ αλλά κανένας δεν το παραδέχεται δημοσίως!
    Σατανικό δε με λες. Με λες ποιο πολύ ρουφιανάκο!
    Θέλεις να σε κάνω δώρο έναν Τζον Τζον με τιράντες για τα Χριστούγεννα;;;

    @Είδωλο: Οι εξωγήινοι παρακολουθούν από ψηλά χωρίς να επεμβαίνουν! Την κατάλληλη στιγμή θα κάνουν ντου!

    @Φαίη: Γιατί βρε, μια χαρά ήταν ο χαιρετισμός!
    Έτυχε είδα κανά δυο φορές μπομπ και τον σιχάθηκα. Πολύ γλίτσα φιλενάδα, πολύ γλίτσα…

    @Χριστιάνα: Καλέ, τι πράματα είναι αυτά που λες; Πιπέρι στο στόμα!
    Θυμήθηκα τώρα πρόπερσι τις απόκριες έναν ντυμένο αγελάδα έξω από ένα μαγαζί με στολές, δούλευε σαν πόρτα. Είχε πιάσει τα βυζιά του και άφηνε να κρέμεται ένα και κορόιδευε τους περαστικούς. Ε και τον όρμηξε ένας πατέρας και του γάμησε τα πρέκια.
    Θα σου πάρω εγώ δώρο φέτο. Θα είναι κάτι το οποίο θα καλύπτει τις απαιτήσεις σου!
    _________________________

    Σας ευχαριστώ όλους και όλες για τα καλά σας λόγια!

  6. Αφού δούλευε «ως πόρτα» τα πρέκια θα του γαμούσε..λογικό
    καλός μαραγκός αυτός που την έφτιαξε, δεν βάζουν πρέκια πια..

    έχουμε και τέχνικές γνώσεις μη χέσω…

    καλημέρα λέμε!

  7. γεια σου ξανά!
    Γλίτσα ο Σφουγγαράκης;!!!!!
    Καλό!

    Μου αρέσει όταν γίνεσαι γλυκούλης!

  8. @Χριστιάνα: Θέλω καινούρια κουφώματα, εργολαβίες αναλαμβάνεις;

    @Φαίη: Κάτσε καλά που γίνομαι γλυκούλης! Δεν είμαι γλυκούλης! Είμαι ο Κόναν ο βάρβαρος και ο Κότζακ σε τιμή ευκαιρίας, και από τα μπατζάκια μου στάζει βαρβατίλα, μιζέρια και τεστοστερόνη!

  9. You are back!
    Poli me arese i istoria sou. Me siginises atimouliko.
    To mono po fovamai einai mi me stoixiwsei sta oneira mou o loutrinos Bob o sfougarakis…

  10. Αυτά δεν είναι μπατζάκια, Ντόμινο!!
    Οι τσέπες του Μπιν Λάντεν είναι… 🙂
    Καλή βδομάδα,
    γαμώ τον Μπομπ μου γαμώ…

  11. @Jim: Φίλτατε Τζιμάρα, δεν έχω λόγια να σε απαντήσω. Αυτό σου το κόμεντ μου έχει κάνει την καρδιά περιβόλι, λαχανόκηπο και μποστάνι. Στείλε μου την διεύθυνσή σου να σου στείλω κανά μυξομάντηλο με κούριερ!

    @Φαίη: Έχει ο Μπιν Λάντεν τσέπες;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;(απ’ότι με είπες αυτή την απορία είχα…)
    Κανονικά θα έλεγα γάμα γιατί χανόμαστε, αλλά είσαι κοπέλα και δεν κάνει, άσε που ο μπομπ είναι πουστς.

    Εξήγησέ μου λίγο πότε είσαι Φαίη και πότε μετεωρίτης….

    Καλή εβδομάδα!

  12. Όποτε θέλω σκάω Φαίη, όποτε θέλω σκάω μετεωρίτης.
    Εσύ μπορείς όμως να με φωνάζεις Πουλχερία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s