Η επιστροφή από το Κονγκό: Ο τατουχτυπημένος λαχειοπώλης.

Εχθές τα ξημερώματα επιτέλους ξαναένιωσα αυτήν την σκατοϋγρασία που δέρνει την Θεσσαλονίκη μετά από σχεδόν δέκα μήνες απουσίας. Το Ντόιγκ 747 προσγειώθηκε μετά κόπων και βασάνων στον πολύπαθο αεροδιάδρομο του «Μακεδονία».

Η απευθείας πτήση από την Λιβερία με κούρασε πάρα πολύ. Κατά την πολύωρη διάρκειά της, σκεφτόμουν όλα αυτά που πέρασα, κυνηγημένος από τους δαίμονες της Νέας Τάξης Πραγμάτων και τις Μάγισσες του Σταρ Τσάνελ.

Θυμόμουν το βράδυ που χτύπησε το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν το ηχογραφημένο μήνυμα των σούπερ μάρκετ Τσοντόπουλος. Θυμόμουν το πρωί που είχε τελειώσει ο εσπρέσο. Θυμόμουν το μεσημέρι που με έπιασαν επτά φανάρια κόκκινα στη σειρά. Ήταν φανερό: είχα πέσει θύμα ενός πολύ δυνατού ξορκιού.

Στο μυαλό μου τριγυρνούσαν οι λέξεις που μου είχε πει ο λαχειοπώλης :
«Ένα βράδυ δεν είχα τι να κάνω και πήρα το παπί και πήγα σε ένα κωλόμπαρο σε ένα παραδιπλανό στενό. Εκεί ήταν μια ρουμάνα, την οποία ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά. Ξόδευα όλα μου τα λεφτά εκεί, βραδιές και βραδιές, γυρνόντας τα πρωινά στην γυναίκα μου, πιωμένος αλλά ευτυχισμένος και σωματικά ανακουφισμένος. Δεν είχα φράγκο να πληρώσω το πρακτορείο των λαχείων, την «Ξεμωραμένη». Χρωστούσα τόσα πολλά, ώστε ο τύπος που την είχε δεν άντεξε και την πούλησε. Αυτός άνοιξε μια καφετέρια στην Καμάρα και πηγαίνουν τα φοιτητόνια, και λέγεται ότι από τότε δεν γέρασε ούτε μια μέρα, δεν εμφανίστηκε στο πρόσωπό του όυτε μια ρυτίδα, γιατίς με κάθε φιλί που δίνει στις νεαρές κοπέλες για το καλωσόρισμα τις κλέβει και από μία μέρα της ζωής τους…
Να μην στα πολυλέω, ήταν τέτοιος ο έρωτας μου γι’αυτήν που πήγα και χτύπησα τα όμορφα μάτια της τατουάζ στην πλάτη μου. Να, δες….Θα μου πεις, που ήξερε ο τατουατζής πως είναι τα μάτια της; Ε πήγα το κεφάλι της εκεί…»

Μόλις άκουσα την φριχτή του ομολογία, πήρα τον καλό μου τον σουγιά τον Victorinox και του έκοψα τα απ’αυτά. Τα έριξα στην φωτιά του τζακιού, και είπα μια αρχαία προσευχή, όπου καλούσα τον Πολέμαρχο του Θεού να αναπαύσει την πουτάνα και να κάψει στην κόλαση αυτόν τον ελεεινό τύπο που φαλήρισε την «Ξεμωραμένη-Πρακτορείο Λαχείων».

Αυτή μου η επίκληση ήταν που άνοιξε τις πύλες του κακού. Ένιωσα ένα ρίγος στην σπονδυλική στήλη και ένιωσα τα δαιμόνια να με ψάχνουν, με φρικτές υπερηχητικές τσιρίδες. Κατάλαβα.

Μπήκα στο Πεζό και πήγα στο αρχηγείο μου. Ο μόνος τρόπος για να διαφύγω ήταν να μπω στο σούπερ κανόνι που είχα δημιουργήσει γι’αυτήν ακριβώς την περίσταση και να σκάσω μύτη στο μακρινό Κονγκό, έτσι όπως και έγινε άλλωστε…

Advertisements

2 responses to “Η επιστροφή από το Κονγκό: Ο τατουχτυπημένος λαχειοπώλης.

  1. Υποθέτοντας πως το κεφάλι της δεν ήταν κολλημένο στο σώμα της, σας καλωσορίζω στο υπερωκεάνιο «Πατρίς».
    [Ελπίζω, τουλάχιστον, τα αυτιά του να ήταν καθαρά…]

  2. Καλως ήρθες στον «πολιτισμό»

    (να γελάσω δυνατά; )

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s